"achter dit ogenblik een zee van tijd"

Adriaan Morrien, bank in Groningen  

 

 

Er zijn er zonder: 

armen van aandacht 

dan is het geen wonder 

dat 't zelf niet meer lacht

 

Of slechts de lach der eenzamen 

want 't zelf kringt zich 

ziet slechts spiegelende ramen 

daarin zijn lach en traan tesamen

 

Komt 't niet van buiten 

van een vriend of zelfs vijand 

dan beslaan alle ruiten 

verliest de ziel elke band.

 

 

 

 

 

Dwaas wordt uitgelachen

Veit Rudolf Specklin, 1538

 

Informatie Rijksmuseum.nl, met dank aan het Museum van de Geest, Haarlem:

"Een dwaas heeft vogelveren in zijn haren gestoken en loopt met houten stokken als een soort wapenrusting langs drie kinderen die hem uitlachen. Waarschijnlijk hoort deze afbeelding bij Psalm 53. Prent maakt deel uit van een album.

Vervaardiging

prentmaker: Veit Rudolf Specklin, Zwitserland

naar ontwerp van Hans Holbein (II)

Datering 1538"

 

Opmerking van mij:

Ps.53 herken ik niet. Lees in dit verband ook Spreuken 1:20-27, waarin de 'dwaas' uitgelachen wordt omdat deze zich niet keert tot de Wijsheid, die toch openlijk op straat en op de pleinen luid roept. Die oproep tot de Wijsheid doet Jezus ook in Mat.7:26, waar Jezus de mensen oproept zijn woorden ter harte te nemen omdat men daarmee het huis van zijn leven bouwt op een rots. De 'dwaas' wordt in deze gelijkenis van het bouwen op rotsgrond of op zand echter niet uitgelachen, maar gewaarschuwd.

 

 ---------------------------------

 

 

Als de mensen mijn vriend niet willen zijn,

laten dan de vogels mijn vrienden zijn.

 

Als de vogels mijn vriend niet willen zijn,

laten dan de dieren mijn vrienden zijn.

 

Als de dieren mijn vriend niet willen zijn,

laten dan de planten mijn vrienden zijn.

 

Als de planten mijn vriend niet willen zijn,

laten dan de wormen mijn vrienden zijn.

 

Als de wormen mijn vriend niet willen zijn, God, 

laten dan uw engelen mijn vrienden zijn, 

laten dan uw woorden mijn vrienden zijn, 

laat dan uw liefde de mijne zijn.

 

 

 

Floris Verster, bloemstilleven, Anemonen, 1888, olieverf op doek, bruikleen van het Rijksmuseum. Foto genomen in De Lakenhal, expositie over Floris Verster (1861-1927). Hij zocht schoonheid in verval.

 

 

Gestoord

 

De naald blijft steken 

in een groef van mijn geest 

Daarom val ik 

in herhaling 

val ik 

in herhaling 

van mijn leest.

 

De dijk is doorgebroken 

de wind giert door mijn lijf 

daarom sprokkel ik taal 

wartaal 

ik jut restanten taal 

aangespoeld aan 't strand 

van mijn bestaan.

 

 

 

 

 

 

Genezing van de man met waterzucht en de kromme vrouw op sabbat

Claude Vignon (vermeld op object), 1638 - 1643, prent

(Rijksmuseum.nl)

 

 

Zwak 

 

Zolang, krom van zwakte.

Mijn liefste tijd

ging jammerlijk heen 

onder innerlijk geween.

 

Jaren van zwakheid 

verloren in de strijd

tegen de giftige geest 

van 't bedrieglijke beest.

 

Mijn leven van zwakheid 

God!- die met mij lijdt- 

verliep onder de voet 

van vals addergebroed.

 

Al mijn zwakheid

de boze banden

raakte ik kwijt 

door Jezus' handen.

 

Hij maakte mij recht

hij keek mij aan

op de dag van God

zag Hij mij staan.

 

Van mijn zwakte verlost

het woord van de Vorst. 

Ik zal altijd loven           

God hier, en daar boven.

 

(naar Luc.13: 10-17)

 

 

 

 

Crocifisso del '300, door Giovanni da Rimini, begin 14de eeuw

Scuola Giottesca Riminese

 

Kruisbeeld (Jezus aan het kruis) dat dateert uit de 14e eeuw. 

School van Rimini, de kunstenaarsschool uit Rimini die sterk beïnvloed werd door de artistieke stijl van Giotto di Bondone, een innovatieve Italiaanse schilder uit de late middeleeuwen.

---------------------------------

 

 

Afgevallen als een verdroogd herfstblad

afgemaakt als vuil in een kraakwagen rad

onderdrukt door kwaadaardige lieden

wat kan het leven dan nog bieden?

 

Beweging zonder ruimte, een geremde stroom

hongerend, schuimbekkend naar een verre droom

gesloopt schroot op een vuilnisbelt.

 

Mijn grote toekomst is tragisch geveld

door het heden van waanzinnig geweld

een gapend gat in een schitterend gewaad.

 

Toch: ik ben voor altijd gekend

ik hoop op een nieuwe aarde, 

een nieuwe tent,

een hemelse staat.

 

 

 

Antonio Mancini 1852-1930 ; Zelfportret van de gek

Pastelkrijt op papier, circa 1883

 

Foto genomen op de tentoonstelling Sprezzatura, 2019 in Assen, Het Drents Museum.

A. Mancini maakte een serie 'zelfportretten van gekte' nadat hij terugkeerde vanuit Parijs naar Napels. Daar verbleef hij twee jaar in het provinciale 'gekkenhuis' van Napels. Hij bleef schilderen met fantasie en zelfspot. Op dit schilderij draagt hij een fruitmand als hoed.

Galleria Nazionale dÁrte Moderna e Contemporanea, Rome.

 

 

Chronisch

 

In mijn hoofd 

giert gemaal 

ben uitgedoofd 

in 't hospitaal

 

In die herberg 

is mijn stek 

leef zonder erg 

ben oud en gek

 

Ben het zat 

loop eens rond 

zit maar wat

beweeg mijn mond.

 

Herman Brood, schilderij, foto genomen in Zwolle, Herman Brood museum.

Dit museum is 30 maart 2025 definitief gesloten. Veel van de collectie is gekocht door Museum Rockart, Hoek van Holland, 

 

Een grote klauw 

nadert dreigend 

lust me rauw 

ben angstig, hijgend

 

moet mee 

sla van me af 

ga niet in zee 

bang voor straf

 

Weiger voortaan 

ga weg beest! 

raak me eens aan 

ben er geweest

 

kan er niet tegen 

ben vervreemd 

hand is geen zegen 

voel me ontheemd.

 

 

 

 

Er woedt een felle brand 

die 't hart verteert 

zonder enige tegenstand 

wordt 't geluk ondersteboven gekeerd.

 

De rook trekt op 

en laat een ruïne achter 

De muziek is bijna gestopt 

't lied van de ziel klinkt nu zachter.

 

De terreur van het oordeel 

boort in het gesprek een gat 

de stok van de doem 

slaat de adem plat.

 

 

Bergen in het gezicht van het ware leven 

oog in oog met mijn versperring 

kokende angst voor die keten van bedreiging 

de dood van het machteloze beven.

 

vechten, vloeken, gekrijs 

geen berg wijkt, zet zich weg;

die blijft staan voor 't paradijs 

tot ik in stille overgave zeg:

 

berg, bergen, 

omhoog, opzij!

maak plaats voor leven,

angst, ga weg van mij!